به نام خدا

برای امام سجاد ع

شام ِ غم ! می رسی در شب ِ « شام»، کاروان ِ غریب تو از پشت

خم به ابرو نیاوردی اما ، خم شد از بار ِ غم پُشت ِ بی پُشت

شوق وصلت کشیدت به صحرا ، نه تمنای فردوس، زیرا

پیش از این ها بهشت خدا را  ، ذید ه ای از شیار دو انگشت

ای به پای تو زنجیر، اُفتان ، ای زمشت تو تکبیر ، خیزان

با تو بر طشت غم گریه کردند ، آدم و نوح و موسی و زرتشت

ای که حق در صدایت رهاتر ! طور ، با سینه ات آشناتر !

از همان روز اول خداوند، آسمان را به بال تو آغُشت

واکن آیینه ات را ! که نورت ، نبض  ِ این سنگ ها را ببیند

خطبه ات را بخوان! تا بیایی، سمت این فتنه با مُشتی از مُشت

پرچمت را به زینب«س» سپردی ، شام، را در نگاهت فشردی

مُردی از رنج ! اما نمردی ، صبر تو جبر زنجیر را کُشت!

یا علی