« یک آینه مقابل دنیا گذا شتند »

گنجشک ها که تخم به در یا گذاشتند

کفتارها به باغچه ها پا گذاشتند

ابری نبود، صاعقه ها ی منظمی

بر نبض ساقه های جوان پا گذا شتند

(تار )ش غبار بوده و پودش برنگ خو ن

پیراهنی که بر تن « قانا » گذا شتند

شلیک شد به سا حت سبز درخت ها

در  « جمع ِ » ریشه و تنه   « منها » گذاشتند

فرقی نداشت ریز و در شتش – گلوله ها

بر قلب شیر و چلچله ا مضا گذاشتند

در منتهی ا لیه « دو راهی » فرشته گان

یک آینه مقابل دنیا گذا شتند !

باران نبود ، از  سر بی نظمی ِ زمین

دیدم که خاک ، بر سر دریا گذا شتند

حالا من آن درخت غریبم که بادها

رفتند و ریشه های مرا جا گذا شتند

یا علی