بنام خدا

از لبخندی که دوست دارد

 بر لب تو بنشیند
تا گلی که دوست دارد

در دستان تو باشد
و تا شعری که برای تقدیم شدن به تو

 آفریده می شود
می فهمم هیچ جای این کاغذ

در اختیار من نیست

برای کارون بزرگ که حالا تشنه ترین است

تو رودی ، مستی ات اما به اقیانوس پهلو زد

تو در یا نیستی اما ، خیالت سر به هر سو زد

اگر صیاد ناشی بر نگاهت ریخت، تو رش را

شبش غرق خیال و آرزو بر گشت و پارو زد

تو اشک عاشق پیغمبری بودی که از قو م اش

کنار دجله پنهان کرد و در اهواز ،سو سو زد

هنوز از موج هایت بوی حسرت می رسد زیرا

که آه ِ نفت کشها  در شب ِ شور تو اردو زد

مگر برق نگاهت می خورد بر عرشه ی کشتی

که کاپیتان آن لنگر کشید از آب و زانو زد ؟

نمیدانم کدام آتشفشان را می بری با خود

که بالای ِ تو ابر از شوق،  جای گریه می سوزد

و شاید(قو ) از اینکه مو ج  چشمان  تو را دارد

به سبکی ویژه آمد پر زند ، دستی به پهلو زد

بمیرم داری از شهر خود ت  سر می روی ؟ آخر

کدامین دست از پشت تو بر قلب ِ تو چا قو زد؟