۰  هو  ا           هوا لمحبوب 

دو              دوستان سلام با دو غزل تازه آمدم كه مربوط ميشه با دو سال پيش

                     ام             يدوارم لذت ببريد راستي پيام يادتون نره 

                                  اعتماد     

ن               نگو كه جان به لب آ نشب چرا نياوردم           

                 غبار بود و تو را من به جا نياوردم

ن                   نخواندمت ولي آ ن لحظه آنقدر حسرت

                    به دل چكيد كه تاب صدا نياوردم

به                      بياد روي كسي جز تو بوده ام هر گاه

                       درون آينه خود را   بجا نياوردم

                       شب است و رقص در ختان وباغ رو به زوال

و                     و  من كه روي لبم جز دعا نياوردم

                      براي اينكه نيفتي تو هم به دام خودم                                         برايت امشب از آن سيبها نياوردم

1.  
2.               بلند ماه من امشب بيا به چشمه كه من
3.                براي تو غزلي عاشقانه آوردم      
4.  
5.                 نترس راه بيفتم چو سايه پشت سرت
6.               ببين كه با خودم اين دفعه پا نياوردم
7.  
8.  
9.   
10.  
11.  
12.  
13.  
14.  
15.  
16.  
17.  
18.  
19.              غول درد
20.  
21.           ترانه خواندو در آواز سرد يلدا مرد
22. نگاه پنجره ا ي بود ورو به فردا مرد      
23.  
24.           به احترام تو مي خواست يك دقيقه لال شود
25.            نشست وشانه به گيسوي باد زد، تا مرد!
26.   
27.              كسي كه كفش تكاپوي باد مي پوشيد
28.              كنار صخره ي سرد سكوت دريا مرد 
29.  
30.               در انتظار تو باريد و زير پاهايش
31.                بنفشه سبز شد و ايستاده بر پا مرد
32.   
33.               چرا نبو سمت اي مرگ ياريم كردي
34.                  وبخت سوخته كاري كه كرد  تنها مرد
35.  
36.  
37.               هنوز روي شبيخون خواب من جاريست
38.               كه بود گفت:كه كابوس سرد يلدا مرد؟
39.  
40.              چنان به روي عذاب خودم نياوردم
41.              كه دردم از گله دق كرد و روي حاشا مرد
42.  
43.  
44.         !            آ         آهاي مردم بي درد!  با خبر باشيد
45.                                           كه شاعر هيجان، غول درد ،در جا مرد
46.